Početna Namirnice Pšenica

Pšenica

Pšenica te integralni proizvodi od nje idealan su izvor energije za djecu u razvoju, sportaše, trudnice i bolesnike u toko rekovalescencije. Pomaže kod problema s probavom jer posije koje sadrži reguliraju peristaltiku crijeva.

Pšenica, poznata pod latinskim nazivom Triticum Aestivum je najvažnija žitarica u našim krajevima. Zrno pšenice možemo koristiti za klijanje, možemo je pržiti i kao takvu jesti (lakše je probavljiva od sirovog zrna), možemo od nje raditi pahuljice, ekstrudirati je, mljeti u brašno, možemo izdvojiti od pšeničnog brašna glutensko brašno od kojeg se kasnije proizvede sejtan – biljno meso.
Iz pšenice možemo odvojiti pšenične klice i pšenične posije i tako dobiti bijelo brašno. Samljeveno cijelo zrno pšenice koje sadrži i klice i pšenične posije se naziva pšenično integralno brašno. Od pšeničnih klica se proizvodi ulje. Pšenične posije osim za prehranu ljudi i životinja možemo koristiti dodajući ga u sapun gdje djeluje kao peeling – za odstranjivanje starih naslaga kože. Pšenični škrob nam može služiti i kao sredstvo za zgušnjavanje umaka.
Pšenica sadrži 62% ugljikohidrata uglavnom u formi škroba. Samo 1-2% su šećeri. Štoviše, integralni proizvodi od pšenice imaju vlakna te se glukoza oslobađa sporije. Zato su za dijabetičare pogodniji integralni proizvodi od pšenice od onih rafiniranih odnosno proizvedenih od bijelog brašna.
Pšenica sadrži oko 10% bjelančevina od čega 90% otpada na gluten. Kvaliteta pšenice koja se koristi u pekarstvu određuje se količinom glutena. Upravo on određuje kako će se tijesto dizati. Kada je kišno razdoblje u vrijeme žetve, snižava se količina glutena u pšenici i time brašno za pekare postaje manje kvalitetno. U tom slučaju kvaliteta mu se povećava dodavanjem glutenskog brašna.
Gluten može izazvati i alergijske reakcije. Uzrokuje bolest pod nazivom celijakija – upalna bolest tankog crijeva kao reakcija na gluten. Kod nje dolazi do smetnji u apsorpciji hranjivih tvari iz tankog crijeva pa bolesnik gubi na težini i ima osjećaj umora. Nuspojave su proljevi i grčevi. Gluten sadrži malo aminokiseline lizin pa je zbog toga pogodno kombinirati pšenicu sa mahunarkama kako bi tijelo moglo dobiti dovoljno esencijalne aminokiseline lizin.
Bjelančevine pšeničnih klica sadrže velike količine aminokiseline lizin ali pšenična klica tvori samo 2,5% cijelog zrna pšenice pa te količine nisu dovoljne. Pšenica sadrži oko 1,5% masnoća i one se većinom nalazi u klici. Većinom su to višestruko nezasićene masne kiseline, prije svega linolna.
Također, pšenica sadrži oko 12,5% vlakana, prije svega u posijama. Vlakna su većinom netopiva u vodi te imaju jako laksativno djelovanje (izazivaju ispražnjavanje). Pšenica je dobar izvor vitamina B1, B2, B6, nijacina (B3 ili PP), folne ili lisne kiseline i vitamina E. Ne sadrži vitamin C, vitamin B12 i provitamin A. Većina vitamina se nalaze u klici i posijama. Od minerala sadrži P, Mg, Fe, K a najmanje ima Ca. Od mikroelemenata sadrži Zn, Cu, Mn.
Pšenica te integralni proizvodi od nje idealan su izvor energije za djecu u razvoju, sportaše, trudnice i bolesnike u toko rekovalescencije. Pomaže kod problema s probavom jer posije koje sadrži reguliraju peristaltiku crijeva. Zbog toga bi se trebala koristiti svakodnevno kao prevencija protiv divertikuloze, hemeroida, raka debelog crijeva, ekcema i bolovima glave koje su posljedica autointoksikacije (odnosno procesa kada organizam sam sebe otruje s otpadnim produktima vlastitog metabolizma), zbog ne liječene nepravilne stolice.
Integralni proizvodi od pšenice brane nastanak civilizacijskih oboljenja koje su posljedica korištenja samo rafinirane hrane, kao što je arteroskleroza, visoki krvni tlak i kolesterol, šećerna bolest ili dijabetes, reumatski artritis i rak debelog crijeva.

Komentari